226

اینگونه با دندان های مرتب

اینگونه با لب های گشاده از هم که دل میبرد و تو با یک "باشه" دلم را تا دوباره گفتنم که قول بده برای کسی نخندی گرم میکردی و من نمیدانستم که عمق خنده هایت را حساب نکرده ای و نمیدانی چ آشوبی میکند و تو نمیدانسته میخندیدی و من دانسته غرق میشدم و هیچ وقت هم نفهمیدی چ بلای خانمان سوزی شد ...

سرد بود به آغوشت کشیدم

خنده هایت

آغوشت

و صدای قلبت

آخ از صدای قلبت

گرم بود

جان زندگی بودی

گفتم قول بده

آخرین قول را

نزار کسی اینطوری صدای قلبت رو گوش بده

و باز هم گفتی باشه و همین از تمام دنیای بودنت .

آخ از نبودنت

آخ از روزهای بودنت. ..

به من قول بده "باشه" هایت را حداقل حرام هر کس نکنی .